Bi’ Film – Big Fish – 2003 “When you see the love of your love, time stops… But when it starts again, it is much faster than you can catch up with it” Geç kalmış bir yazı bu, nisandan beri bekleyen… Zaten şu sıralar pek çok şeye geç kalıyorum. Ancak her

Sanıldığının aksine bulaşık yıkamak öyle basit bir iş değildir. Bulaşık yıkamak, zor ve teferruatlı iştir öyle ki birtakım hazırlıklar gerektirir. Öncelikle lavaboyu temizlersiniz, süngerinizi, deterjanınızı hazır edersiniz. Bir kenarda su ısıtırsınız. Bir lekeyi çözmek, bir sorunu çözmek gibidir. Sorunu çözmeden önce uygun şartları yaratırsınız, doğru yöntemi belirlersiniz ve bu yöntemi

“Rüyalarda buluşuruz” olacak doğrusu. Gerçekte buluşamayınca insanlar, öyle derler. Filmi bile var*. İki kişi suya bir taş attığında, kiminki ağırsa önce o batacak amma velakin ikisi de sonunda elbet batacak. Sen daha derindeymişsin, ben daha derindeymişim ne fark eder aynı sudayız. Kaldı ki bu, dibe ilk vuruşum değil. Çok derinlere

“Çok su verilince ölür ya çiçekler Çok ağlarım, çürür gözlerim” (Hayatın her küçük karesinde hayat var, bunu görmek de yorucu ama başka türlüsü gelmez elimden) Çok severek de öldürebilirsiniz çiçekleri. Sevmenin de dozu var işte. Azı karar çoğu zarar. Bazı güzel şeylerin sınırları olmasa ne güzel olurdu. Çiçekler çürümezdi o

Duydum seni. SkyClear! Sen uyandın diye sırf, gökyüzü berrak, güneş açtı. İniş müsaadesi verildi. İnsan nereye gideceğini biliyorsa GPS halt yemiş. Hem bizim atomlarımız sonsuzlukta birlikteydi seninle*, gönül bağı nasıl kopsun, aşkın quantumu dururken? Boşuna mı, ağrıması başımın ve kemiklerimin seninkilere özenip? Müthiş bir senkronizasyonla… Gerçek sevgi beni neden seviyorsun